| Fysiotherapie |
|
|
|
| Geschreven door Hans Siemons |
| maandag 02 juli 2007 11:19 |
|
Toen ik van 1970 tot 1974 mijn opleiding fysiotherapie volgde, bestond het grootste deel van mijn mede-leerlingen uit voormalige topsporters. Door mensen wordt om velerlei redenen hardgelopen: voor het plezier, om zich af te reageren, om een goede tijd neer te zetten of voor de gezondheid. Probleem hierbij is dat hardlopers vroeger of later een blessure oplopen. Meest voorkomend zijn blessures aan gewrichten: enkels, knieën pezen (achilles- en knie-pees) en spieren (scheuren in kuit- en bovenbeen-spieren (hamstrings)). Het mooiste is echter blessures te voorkomen: dus preventie! Overbelastingsblessures kondigen zich meestal aan in de vorm van pijn en stijfheid. Van belang is dan wanneer deze optreden, in welke mate en of ze weer weggaan.
Gebrek aan hardloop-ervaring is een oorzaak van het ontstaan van blessures, oftewel hoe langer iemand loopt hoe minder kans hij heeft op blessures. Door de jarenlange blootstelling aan het hardlopen past het spier skelet-stelsel zich langzaam aan. Aanpassing van het hardloop-programma in overleg met je trainer na de eerste signalen van overbelasting kan zijn: wat minder intervallen wat meer hersteltrainingen, of wat minder vaak wedstrijden etc. Tijdig ingrijpen kan veel leed voorkomen. Veel hardloopplezier. Hans Siemons. |



