Tot onze grote ontsteltenis hebben we vernomen dat ons NSL-lid Aad Wiering maandag 16 november is overleden. Aad was een vaste loper in de groep van Geek. Aad is maar 58 jaar oud geworden. Wij wensen zijn vrouw, kinderen, naaste familie  en vrienden veel sterkte toe in deze moeillijke en verwarrende tijd. We hopen dat zij steun vinden bij elkaar.
Een kaartje om te condoleren kan naar Familie Wiering, G.B. de Vroomenstraat 44, 2172 SP Sassenheim. Kijk bij 'lees meer'  voor het In Memoriam van Geek. 

  

Aad tijdens de Boscross in 2008.
Hieronder een In Memoriam door Geek van der Zalm, voorgedragen tijdens de uitvaartplechtigheid

AAD,
Ik spreek hier uit naam van alle NSL ers die samen met Aad jaren hebben hardgelopen.
Aad was een kleurrijk figuur die in onze groep soms stil, maar vaak ook zeer aanwezig was.

Aad hield van lopen, of was het de gezelligheid? We zullen het niet weten. Na afloop was hij meestal de laatste die het parkeerterrein in duin of de Schelft verliet.
Aad was verrassend, een slow starter een echte diesel. Als hij het ritme te pakken had dan bleef hij lopen, altijd wel op zijn eigen tempo. Hij liet zich ogenschijnlijk niet gek maken.

Vele malen heeft hij ons verrast door toch eerder terug te zijn bij het beginpunt. Aad was een meester in het vinden van kortere routes, niemand keek er meer van op als hij onderweg besloot een ander pad te kiezen en uiteindelijk eerder dan ons terug te zijn.

Hij kon soms zeer roekeloos zijn, in de duinen bij een beetje vorstwas hij de eerste die over het dunne ijs ging. Ook dan weer om een kortere route te lopen. Zo liep Aad op een keer op strand stoïcijns zijn weg vervolgend. Het was opkomend water, maar Aad bleef langs de vloedlijn lopen, waar wij uit angst voor het zeewater iets hoger gingen lopen. Het maakte Aad niets uit tot aan zijn knieën in het water bleef hij doorgaan. Na afloop geen klagen, welnee hij vond het allemaal wel prima.

Hij heeft het ooit eens voor elkaar gekregen, om ons voor te komen bij een rondje Voorhout. Je moet weten er is nergens af te snijden. Sloten, spoor, huizen, noem het maar op blokkeren een kortere route. Maar wie zien we in het donker in de verte plotsklaps voor ons uitlopen? Ja hoor Aad. We zijn er nooit achtergekomen hoe hij dit gedaan heeft.

Zo ook die keer dat Aad achterop geraakt was en hij de kortste route wilde nemen, maar hij vond dit toch te lang duren. Hij heeft toen aan een passerende tractorchauffeur een lift gevraagd. We werden gepasseerd door een tractor, en je raadt het…, Aad stond achterop de tractor, met een soepele beweging sprong hij eraf en liep vervolgens gewoon weer met de groep mee.

In de zomer was het altijd raak er moest gezwommen worden na de training, natuurlijk was Aad hier ook van de partij.

Traditie getrouw gingen Grazyna, Marja, Wilfried en Durk na bijna alle trainingen met Aad  nog even een theetje + wijntje en voor Aad een Biertje drinken.Vaak zei Grazyna dan: “Aad neem je nog een paar zakjes chips mee!!”

Ja, dat was tegen geen dovemansoren gezegd, er wordt gelopen om af te vallen maar op deze manier…. weer een paar kilootjes erbij, en vaak zei Aad onder het lopen: Ja Grazyna ik weet het, één paar kilootjes van voor eraf, één paar kilootjes aan iedere zij eraf en je loopt een heel stuk harder.

Dit had Grazyna op haar typische wijze wel eens tegen hem gezegd,  en dat vond hij zo’n grappige uitlating.
Zoals gezegd Aad hield van gezelligheid, het lopen kwam eigenlijk op de tweede plaats. Onderweg tijdens een marathontraining van 30 km even een frikadelletje wegwerken (niemand moet daar aan denken), maar voor Aad was dat geen probleem.

Aan vele lopen heeft hij deelgenomen van 5 km tot de hele marathon. Het maakte hem niets uit, getraind of niet hij ging er gewoon voor. Hij liep net als in de trainingen zijn eigen race!

Zo ook de 24 uurs loop in Apeldoorn, elk uur moet je dan een parcours van 2 km lopen, in de nacht wordt het lastig dan is het vechten tegen de slaap of je kunt niet slapen. Aad had nergens last van hij liep zijn rondje ging daarna na zijn stretcher en viel in slaap. Als hij weer aan de beurt was werd hij gewekt, schudde een paar keer met z’n hoofd en ging weer lopen.

De bevrijdingsloop van Wageningen naar Noordwijkerhout in 2000 heeft hij indruk op ons gemaakt, net nieuw in de groep, dat is toch niet gezond en waar haalde dat kleine mannetje toch die energie vandaan om iedere keer weer die 5/6 kilometers te maken waar wij na 3 tot 4 keer lopen zaten te verzuren. Hij heeft toen meer dan het dubbele afstand gelopen dan de rest van ons.

De laatste jaren was hij helemaal in de ban van Mexico. Hij was zo trots als een pauw dat zijn zoon daar een eigen bedrijf was begonnen. Regelmatig ging hij dan ook naar Mexico op vakantie. Onder het mom ik ga daar trainen en kom getraind terug. Dat laatste klopte niet helemaal, want de kilo’s waren er meestal duidelijk bijgekomen.

In ieder geval kwam hij terug als een blanke neger, en tijdens de trainingen ging dan ook vaak het T-shirt uit om de discussie op gang te brengen.

De mexicaanse griep was in aantocht en Aad ging toch naar Mexico, toen hij terug was heeft dat flink wat gesprekstof in de groep opgeleverd.

Zijn kleinkinderen werden geboren, regelmatig liep hij met de foto’s te pronken hij was zo trots op ze. Gedurende de kermisloop in Voorhout stopte hij, waar wij normaal nog even een sprintje trekken, ineens 10 meter voor de finish (Totale verbijstering bij de wedstrijd functionarissen). Eerst even zijn kleinzoon uit het publiek pakken en knuffelen en dan na 5 minuten maar eens op zijn gemak finishen. Uitgesproken  Aad!

Aad was een heel druk man. Altijd veel werken, dag in dag uit, altijd vroeg uit de veren. Aad stond altijd klaar voor anderen. Als er wat te vervoeren of te verhuizen was kon je een beroep op hem doen. Ook voor de NSL loopevenementen en Bloem mozaïeken.

Afgelopen zondag hebben we met de groep 1,5 uur hardgelopen, van de Oase in Vogelenzang tot Panneland liep hij zo’n 20 meter voor de groep. Lekker uitsloven!
Wij moedigden hem aan “ je kan het”.  Qua conditie ging het weer beter, niet dat hij dunner was geworden maar hij had er zin in. Na afloop bleef hij bij de auto  in de regen staan. Grazyna en Wilfried zijn naar hem toegegaan en ze hebben nog 1,5 uur in de auto met hem gepraat. Het ging niet goed met hem.

Afgelopen maandag stond hij bij Jacques Holleman voor de deur, hij wilde met Jacques een duurloopje doen. Samen hebben ze nog 1½ uur door de bollenstreek gerend. Nog even langs het keukenhofbos, omdat het bladerdek dit jaargetij zo mooi is.

Na afloop nog een bakkie gedaan en hierna naar huis gegaan…….

En nu…… nooit meer het afsnijden a la Aad………
Nooit meer die blauwe bus vol deuken en parkeren a la Aad……….
Nooit meer eigenzinnige en eigenwijze Aad……..
Nooit meer lachen met en over Aad……..
Nooit meer onze Aad.  

Ik ben er zeker van dat hij verder zal leven in onze herinneringen Voor alle lopers was hij in ons leven en zal dat ook altijd blijven.

We zullen ons aan het eind van de trainingen vaak nog de vraag stellen, zal Aad daar al op ons staan te wachten.

Aad we zullen je missen.
In Memoriam door Geek van der Zalm, voorgelezen tijdens de crematie