Wij, de familie Verdoes, Hebben het estafettestokje doorgekregen van Stefan de Goeien ,in ruil voor wat mooie hardloopverhalen over onszelf. Dus hierbij onze eigen soap. 

Ik, Giby, ben net als Stefan en Erik, begonnen bij de opstapgroep van Peter van Denzen en Willy van Pinxteren.  Met mijn zo goed als onsportieve verleden besloot ik na wat tacoyo lessen dat ik nu echt wat aan mijn conditie moest gaan doen. Aan beweging lag het niet we hadden toen nog 2 herdershonden  en wandelen in de duinen deed ik iedere dag uren na mijn werk. Vrienden en familie reageerde verbaasd met reacties als; Mij niet gezien; Je lijkt wel gek; Dat is niks voor jou. Maar toch niet geluisterd en aan de loop. Via een krantenartikel heb ik Willy gebeld en mezelf opgegeven.2 Weken voor aanvang naar de Aldi: een aanbieding voor een complete outfit want ik had zelfs geen sportkleding in huis. Afzien was dat, dat eerste minuutje en in mijn hoofd : Is dit nou zo leuk?  Maar het ging van lieverlee steeds beter en steeds maar weer een minuutje erbij en ik maar doorzetten en ineens wonder o wonder ik vond het leuk. Sterker nog ik ga het steeds leuker vinden. Met de 2-km testloop ging Jan een keertje mee. Voorheen ging hij wel eens af en toe hardlopen of skeeeleren met Charley. Nou Jan liep mij er dus vierkant uit, maar was verkocht en bleef  met toestemming van Willy en Peter. Allebei zijn we toen doorstromer geworden, kregen zelfs een clubshirt en hadden toen ons eerste publieke optreden. NSL- jubileumloop een uurtje hardlopen in de aorta, afhaken als je moe was en doorlopen als je nog wat adem over had. Inmiddels kreeg Charley ook de kriebels en liep ook een keertje mee, meteen zo goed als vooraan , dus zij bleef ook hangen bij de club. Toen kwamen de wedstrijdjes rond de kermis, ik had het wel gezien na 5 rondjes maar Char en Jan zetten door, resultaat een mooie eindtijd en jahoor ze hadden de wedstrijdsmaak te pakken. Daarna de Vikingloop ik niet door die modder hoor maar als fotograaf, jammer van het weinige publiek, de volgende was de clubcompetitie met daaraan gekoppeld de wekkercompetitie.Een mooie wekker voor wie het beste de eindtijd inschatte, die wekker was voor mij en een lelijke troostwekker  voor de slechtste inschatter, die was voor Charley, Charley werd toen ook nog eeens clubkampioen in de clubcompetitie. Samen met Jan liepen ze ook nog het Z& Z-circuit 10 km. Toen kwam het eind van de doorstroomgroep snik snik. Eind maart werden we ingedeeld bij andere train(st)ers. Ik ging samen met Astrid bij Elly van de Berg lopen en kwam in een meesterlijke groep terecht, gezellig sociaal, hartelijk. Kortom een warm bad. Ondanks mijn gebrul geen wedstrijden meer toch de Dam tot Dam by night gelopen, samen met Liza en daarna de Zeven heuvelenloop ook met Liza. Nu doe ik de Z& Z circuit kort en de halve van Leiden ligt in het verschiet als alles goed blijft gaan. Zo zie je maar ook zonder sportief verleden kom je een heel eind. Of zoals Peter van Denzen zei: RUST en REGELMAAT, maar vooral DOORZETTEN!!!

Jan en Charley werden ingedeeld bij Ton van Pinxteren, waar de meeste van de doorstroomgroep heengingen. Charley raakte intussen geblesseerd aan haar heup, fysio en aangepaste schoenen. Na verloop ging het beter maar nu last van af en toe blaarvorming onder haar voeten. Maar beiden wilden harder, dus om zich heen gekeken en uiteindelijk bij Geek terecht gekomen. Bij Geek lopen ze echt hard maar ze waren welkom en Jan en Charley hielden het bij. Alleen Char d'r blaren speelden steeds vaker op, inlegzolen kampferspiritus van alles probeerde ze maar niets hielp echt afdoende. En dat terwijl ze zelf een studie tot pedicure doet en inmiddels heeft ze haar praktijkexamen goed afgerond .In september kregen Jan en Charley via Ad Ulijn vip-kaarten voor de Dam tot Damloop. Nou ze zijn in de watten gelegd hoor, maar wat een pech had Charley. Tijdens het lopen voelde ze het al: blaren. En dit keer geen kleine jongens , nee ongeveer 6 bij 3 cm onder de bal van je voet, één teennagel eraf ( was al blauw) en één teennagel met bloedblaar. Schoenen uit, slippers lenen en strompelen naar huis. Jan ging door met hardlopen Charley”s voeten moesten eerst op rust. Jan heeft ook de Zevenheuvelenloop gedaan en doet nu het Z& Z  circuit lang met als laatste loop de halve bij de omloop van Noordwijkerhout. Hij heeft het helemaal te pakken en zijn draai gevonden in de groep bij Geek en zal nog heel wat lange wedstrijdloopjes doen. Na 6 weken heeft Charley weer andere schoenen laten aanmeten. Eerst een rondje wandelen erop om de voetjes te laten wennen, toen een rustig loopje met pa. Resultaat:na  anderhalve km weer blaren. Dit ging zo niet langer dus eindelijk via de huisarts naar de dermatoloog. Diagnose: weke voetzolen door overmatige transpiratie. De oplossing hiervoor ieder half jaar  botoxinjecties om je zweetklieren dicht te spuiten. Zeer dure behandeling en nu in samenspraak met de dermatoloog in onderhandeling met de ziekenverzekering over de vergoeding. Anders moet er toch naar een minder radicale maar wel afdoende oplossing gezocht worden. Dus wie ideeën heeft...... Voorlopig zit hardlopen er niet in voor onze Charley. Zij houdt voorlopig haar conditie op peil met fietsen want zoals ze zelf zegt: I'll be back en dan zal ik weer keihard meelopen.Wij waren nooit zover gekomen zonder de inzet en steun van onze train(st)ers dus daarom: BEDANKT  Peter, Willy, Ton Elly en Geek. Mede namens de rest van de Verdoesjes, we vonden het leuk hieraan mee te werken en geven het estafettestokje door aan: Simon Büscher van de groep van Elly van de Berg omdat hij zolang als enige man met al die vrouwen heeft meegelopen, ook met wedstrijdjes en daarover vast wel het een en ander kan vertellen.